ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಬಿಬಿಎಂಪಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದ ಆರೋಪದಡಿ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾದ “ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇನೆ” ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಘಟನೆಯ ಮುಖಂಡ ಬಸವರಾಜ್ ಪ್ರಕರಣ ಈಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನಕಲಿ ಹೋರಾಟಗಳು, ಹಫ್ತಾ ವಸೂಲಿ, ಬೆದರಿಕೆ, ಪ್ರಭಾವದ ದುರುಪಯೋಗ ಮತ್ತು ಜನರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಂಡವಾಳವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದಿರುವ ಕೆಲವರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯ ಕುರಿತು ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಬಸವರಾಜ್ ಮೂಲತಃ ಯಾದಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸುರಪುರ ತಾಲೂಕಿನ ಪಡುಕೋಟೆ ಗ್ರಾಮದವನು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಆತ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಫುಟ್ಪಾತ್ ಮೇಲೆ ಕರ್ಚೀಫ್, ಪೆನ್ ಮುಂತಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಎನ್ನುವ ಮಾಹಿತಿ ವಿವಿಧ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಆತ ಫುಟ್ಪಾತ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಸಾಧಿಸಿ, ಅಂಗಡಿಗಳ ಹಂಚಿಕೆ, ಬಾಡಿಗೆ ಹಾಗೂ ಹಣ ವಸೂಲಿಯಂತಹ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿವೆ.
1999ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯನಾಗಿ, ನಂತರ ಸಂಘಟನೆಯೊಳಗಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು “ಧೀರ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಂಘಟನೆ” ಹಾಗೂ ಬಳಿಕ “ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇನೆ” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಘಟನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಭಾವ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡ ಈತ, ಅದನ್ನೇ ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಈಗ ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿವೆ.
ಪೊಲೀಸರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಫುಟ್ಪಾತ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಗಡಿ ಮಾಲೀಕರಿಂದ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿ ಹಣ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಎನ್ನುವ ಆರೋಪಗಳಿವೆ. ಇಂತಹ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ತೂರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಈತನ ವಿರುದ್ಧ ರೌಡಿಶೀಟ್ ತೆರೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಹೊರಬಂದಿದೆ.
ಸರ್ಕಾರಿ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಈತನ ಕಚೇರಿ ನಡೆಸಲು ನೀಡಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ಪ್ಲಂಬಿಂಗ್ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ವ್ಯಾಪಾರ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪಡೆದು, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಸಂಘಟನೆಯ ಕಚೇರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವ ಆರೋಪಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತನಿಖೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ಘಟನೆ ಈತನ ವಿರುದ್ಧದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಂಭೀರಗೊಳಿಸಿದೆ. ಫುಟ್ಪಾತ್ ತೆರವು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ವೇಳೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿದ ಆರೋಪದ ನಂತರ ಪೊಲೀಸರು ಈತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾನೂನನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಇರಬಾರದು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಈ ಪ್ರಕರಣ ನೀಡಿದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಹಲವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಗಂಭೀರ ಆರೋಪವೂ ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ. ಕೆಲವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ, “ನಿಮಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ”, “ಗೌರವ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಜಾಲವನ್ನು ಈತ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಆರೋಪಗಳು ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಜನರ ಗೌರವಾಭಿಲಾಷೆಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹಣ ಗಳಿಸುವ ಮೋಸದ ವಿಧಾನವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತಾದ ಮಾಹಿತಿ ಲಭ್ಯವಿರುವುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.
ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವ ಅನೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಇಂತಹ ಆರೋಪಿತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಇಡೀ ಕನ್ನಡಪರ ಹೋರಾಟಗಾರರ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಜನರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಮಾನ ಮೂಡಲು ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.
ಸಂಘಟನೆ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ಹಕ್ಕು. ಆದರೆ ಆ ಹಕ್ಕನ್ನು ಬೆದರಿಕೆ, ಬಲವಂತದ ವಸೂಲಿ, ಅಕ್ರಮ ಪ್ರಭಾವ ಅಥವಾ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿದರೆ, ಅದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಘಟನೆಯ ಹೆಸರು, ಕನ್ನಡದ ಶಾಲು ಅಥವಾ ಹೋರಾಟದ ಭಾಷಣ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾನೂನಿಗಿಂತ ಮೇಲಿನವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಆರೋಪಿಯ ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿಗಳ ಮೂಲದ ಪರಿಶೀಲನೆ. ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಆಸ್ತಿ ಅಥವಾ ಅನಧಿಕೃತ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಬಂಧಿತ ಇಲಾಖೆಗಳು ತನಿಖೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಸಾಬೀತಾದರೆ, ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಕರಣವಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ನಕಲಿ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವ್ಯಾಪಾರ, ಬೆದರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮ ಪ್ರಭಾವದ ಜಾಲಗಳಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳ ವಿರುದ್ಧವೂ ಸಮಗ್ರ ತನಿಖೆ ಅಗತ್ಯ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಈ ಪ್ರಕರಣ ಎತ್ತಿದೆ.
ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ಆರೋಪಗಳು ಸಾಬೀತಾದರೆ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ, ನಿಜವಾದ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದಂತೆ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು.
ಈ ಪ್ರಕರಣ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ: ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನ ಬಳಕೆ ಎರಡೂ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಬೇಕು; ಬೆದರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಹೋರಾಟ ಜನಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇರಬೇಕು; ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಗೌರವವನ್ನು ಗಳಿಸಬೇಕು; ಹಣ ಪಡೆದು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಾರದು.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಪ್ರಕರಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತ ತನಿಖೆಯಿಂದಲೇ ಹೊರಬರಲಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು ಬರುವವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಆರೋಪಗಳಾಗಿಯೇ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವರದಿ ಮಾಡುವುದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಮೂಲತತ್ವವಾಗಿದೆ.
